Hüzün Gülüm

.

çevir gel uslu yüzünü bana 

sakın ağlama

soy dinginliği yeniden

güneşe varan elime

dar geliyor arsız yalnızlık 

geçmiyor da 

ateşe beleyip

yakıyor kanatlarını zaman 

uzaktayım sanan senalar 

düşüyor saatlere çile

kül döküyor sokaklar

göğsüme ağrılı hüzün

ah be iki gözüm

örtülmüyor bir türlü üstüme

dilsiz imansız kapılar

gittin ya 

eskitiyor gözlerin bahçemde

yağız mor çiçekleri

ocağı sönüyor toprağın

soruyor biteviye

düş yırtan fotoğrafları 

soysuz izleri sürüyen gece

yetmiyor sevdiğim

sevdiğin tatlı canımı

asıyor köşe bucak ülke ülke 

ağırlıyor dal budak 

sıradan yağmurları

saç bağımı yoluna çözmüş rüzgar

aklımda delirmiş bütün ağaçlar

aslında giden sen değilmişsin

kalan ben olmamışım

hiçbir zaman ardında

yoktu bir sabah kuşların fısıltısı

yokladı şehir köhne duvarları

say ki göç etti renklerin çoğu

kim çaldı sahi 

bin parça adımı öpülmemiş

dudağın kenarından

18 Mart 2012