Annem

.

gül reçeli tadım çileli kadın

kaldı ahımın yaprağında

büyüdün dediler oysa

çocuğum ben dem yanaklarına 

yaş gibi ince inci gibi süzülen

annem

tutamıyorum kendimi 

ağlıyorum da 

bilenim yok halimden

topladım eteğime 

bahar bahçe düşünü, seni

bir öğünü daha geçireceğim 

işte böyle

tokluğunla değil

evimde avucumda kalan

sızlayan yokluğunla

yokuşa çıkar içim durmadan

soyundu dışım yalnızlığa

ara sıra gülüşünü öperim de

siyim siyim iner hep ağladığın

dökülür durur kanayan yarama

türkümün saçlarına sarılıp 

büyüdükçe büyüyor hasretin

bildiğin gibi değil

bugün seni çok özledim

27.11.2011