Ağu

/Bulutların rahminden düşen her şiir

Yağmur adedince aşk biriktirir/

İsli buz kesmiş gözlerimde hasretin gezinmekte

Yıllardır adem elmama biriken sensizlik

Naçar kaldığım demde düşüme birikmekte

Kol geziyor her yerinde odanın, gözlerin

Dışarıda kokundan huzme, alabildiğine özlem

Tutabildiğine aşk yağıyor

Kollumda elinin sıcaklığı

Yolumda bin kelebek ölmekte

/Akşam erken inerken naçar

Goncadır bakışın ruhumda açar/

Kaldırıp başını yerden eylülün

Yağmurlar düşürdüm toprak sokağa

Bileğimde akan gözyaşın

Peygamber çiçeği dokundum yaprağa

/Ağusu ölüme beş kalan şehir

Gönlüme dolambaç leş akan nehir/

Çek pimini yüreğindeki aşkın

Yıkansın masum gönlümde şavkın

Durmuyor dilimde birikmiş birkaç kötü söz

Susmuyor zalim vuruyor her dem

Kanıyor durmadan paslı bıçak

Kangren sevdamı kesip kökünden

Dolmuyor adınla boşalan hanem

/Vur ki derinleşsin seyrelen acı

Vur ki parçalansın gönlün ilacı/

Kör paslı testerelerle buda kolumu kanadımı

Kesmeyen bıçakla doğra inadımı

Adımlarım kesilmişken yolundan

Kaldır başımı yerden

Nefesinle yıka bende kalan yanı…

/Yıldırım gözlerine salıp minaremi

Paratoner yüreğime gömdüm viraneni/

26.09.2012 – Bursa