Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet 3 Online Üyeler
(0 oy)

Yalnızlık

 Sonbahar ağırlığı çöktü bu gün üstüme.
   Kurumuş topraklarda,diken bile bitmiyor.
       Çalıdan ateş yakıp,bağdaş kurdum postuma.
    Odunsuz bacaların, dumanları tütmüyor.

    Eskiden bu yerlerde çiftçi buğday ekerdi.
 Horozun ötüşüyle, köyde şafak sökerdi.
  Kırlarda  papatyalar kokusunu dökerdi.
     İnsanlar çekip gitmiş,karga bile ötmüyor.

       Ormanın kuytusunda,tek başıma yürüdüm,
     Yapraklar gazel olmuş, ayağımla sürüdüm.
     Karamsar duyguları, yalnızlığa bürüdüm .
        Doğanın sarı rengi,gönlüme zevk katmıyor.
   
    Sığınmış garip çoban yurt edinmiş burayı.
       Sel suyu harap etmiş, ağılları, harayı,        
          Yerle bir etmiş rüzgar,o güzelim serayı  .        
     Çekilmiş gölün suyu artık ördek batmıyor.

      Arkadaş bildiklerim, selamını kestiler .      
      Köyüme esen yeller, başka yöne estiler.      
    Doldurmaz oldu suyu,dibi delik testiler.  
        Geceler dostum oldu,artık uyku tutmuyor.  

     Tomurcuk gülüşlerim hüzünlerle sararmış.
       Semada mavi renkler,güz gelince kararmış,
       Bülbüller  özlem duyup, güllerini ararmış ,
         Maskeyle gezen  insan ,beni mutlu etmiyor.  

         Düşüyor yalnızlığım ,kurumuş bir gül gibi.
      Gözyaşım yüreğimde görünmeyen göl gibi.
      Gizemli duygularım, vahasız bir çöl gibi.
         Yaşama zevkim bitti,artık gücüm yetmiyor.

Ülkü Ahıska 28.Eylül 2012

Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 45
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Yalnızlık

Ülkü AHISKA Ülkü AHISKA