Edebiyat ve Kültür Platformu
Gülmeye Vakit Yok
Ben ağlamayalı hayli zaman oldu
En son, kıyamet koptuğunda...
Sonra?
Sonrası yok işte
Ucunu Tanrı'nın
Bucağını şeytanın çizdiği çöllerden başka
Kötülüğe uzanmamıştı küçük bedenler
Fakat
Amellerine yazılı günahların bedelini
Ödemekle yükümlüydüler…
Bense tutuklu…
Ben ağlamayalı hayli zaman oldu
En son, kitaplar yandığında...
Sayfalarında büyük puntolarla yazılı
Çabuk unutulan safsatalarda…
Yaşandığına inandırılan hikâyeler
Mürekkebini üç kuruşa sattığında
Bir de, insanlık öldüğünde
Vefa denilenin diri diri zamana gömülüşünde
Satılık yüzler iyi tarafını gösterdiğinde
Oscar'lık insancıkların dünyasında
Tamamlanmaya aday yarım kalmışlıklarda
Yüreğimde bombalar patladığında
Kolye gibi dizildiğinde kurşunlar
Çocukların boynuna…
Açlık karası bedenler
Akbabalara yem olduğunda
Ben ağlamayalı hayli zaman oldu
En son, ana kuzusu yiğitler
'Vatan Sağ Olsun' nidaları ile
Uğurlandığında sonsuza...
Şimdi, dönüp bakınca ardıma
Gülmeye hiç vaktimiz olmamış aslında...
Ayşe Duran (Eylül 2012)
Ahmet Ormancı ya teşekkürlerimle...
Gülmeye Vakit Yok başlıklı yazı Ayşe Duran tarafından
04.10.2012 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 47
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.