Biçareyim Sevdiceğim

Usandım sevdiceğim;

cilvene, işvene, nazına

Bir kez bile beni hatırlanmadan hatırlamayışına

Aylar, yıllar koşturup yorup, mükâfatsız bırakışına.

Yoruldum sevdiceğim;

bakıvermedin hiç gözüme

Bir kez bile seni sevdiğim gibi sevilmediğime

Saatler, günler; yollara baktırıp habersiz bekletmene.

Üzüldüm sevdiceğim;

sorgusuz vardığın hükmüne

Bir kez bile inandığım kadar inanılmadığıma

Eskiler, yeniler; yıkılıp çöküp, yeniden başlamaya.

Ümitliyim sevdiğim;

dudağımda eşsiz tadına

Kalbimde elmaslara sarıp sakladığım nefesine

Yaşadığım sürece kimsenin olmayacak gözlerime.

Ümitliydim sevmiştim;

bilemedim aşk-ı biçare

Nasıl! Bendeyken kalbin ait olacak bir başkasına

Ölümümdür! Can bulacak olsun nefesin başka bir tende.

Cihat Bekil