Güneşten Tüller

.

denizi çekmiş içine martılar

geçiyor buluttan tuzlu saçına

özleye özleye küsermiş insan anladım

kurşun atıyor keder tazeliğince

haram edilmiş uykuya

kırk bahçe dibine sıla çiçeği sakladım

üşüyünce gölgesi ısıttım sesine

bugün görüş günü, tesellim!

gizlice kavuşsun rengim rengine

şu sevdalı sabah yok mu sığmıyor maviye

sarılmadan ölürsem günahsız diline

varsın asılsın ruhum 

ağaçların kanayan ıpıslak ucuna

çıplak ayağım yüzümde en helal kir

kelebeğin süsüne üşüşen o kor alevdir 

yakacak birazdan inatçı türküyü sabrına 

bugün görüş günü değil!

erken düştü avunmaya güneşin tülleri

kuşların kanadı kıvrılınca suyun üstüne

utanır ay bakmaya boynunu yıkar yerle bir

harelenmiş kaşına

biliyorum bıçkın rüzgarlar yoracak kalbimi 

dem vuracak yasak selamsız aynada

kırılıyor dingin boşlukta sevecen

zalim avazlı uzak ve esmer şehir

.