Gazel ( Bulmuşum )

Dilde başlarken fasıl, mecliste derman bulmuşum;

Özde çağlarken segâhlar, canda cânân bulmuşum.

İnleyen mâhirlerim kasrımda toylar kurdular;

Şehri közlerken Nedimler, lebde umman bulmuşum.

Aşkı tertîp etti güller, sazlarım can yardılar;

Dertle dolmuşken şu gönlüm, handa mestan bulmuşum.

Güldü neyler, yanmayan kalbim mücevher dizdi hep;

Korla sızlarken süveydam, meşkte ceylan bulmuşum.

Dinle ey Pervâne göklerden gelen âvâzı hep;

Cânı toplarken süreyyam, köşkte bin can bulmuşum.

( fâ i lâ tün / fâ i lâ tün / fâ i lâ tün / fâ i lün / )