Bazen

-ruhumun üstüne
kamyon dolusu yaşamak istemediğim hatıra enkazı döküyorlar bazen

bu kadar ağır yükü kaldıramıyorum

ölüyorum-

...

''ve bazen bir şarkı çalar
binlerce şey hissedersin''

o an
kalabalık bir yalnızlık sürülür ruhuna 
çığlık çığlığa susarsın 
ağlamak gelir içinden
genzine bir yumru sokulur ağırdan ağıra
gözlerin mıhlanır sancılı bir sürgüne 
alıp başını gidersin kendinden çok ötelere

ve bazen hem kör
hem kötürüm bir sevda yoludur aşk
elindeki asayı da alır biri 

tam kıracakken orta yerinden
bir ışık hüzmesini sunar gözlerinden
aydınlanır yolların
koşaradım uzaklaşırsın kendinden

ve bazen ağlar şair
dillenir şiir
işte o zaman
ağlamak ne kadar yakışıklıdır
cümle aleme gösterilir

aslında yaşamak dediğin nedir ki
bildiğin bir zamanın bir ucundan
bilmediğin diğer ucu değil mi ki 

bir kez ölü/nür
ama binlerce kez ölünebilir

boşver
hayat nasılsa bir cümleden ibaret

unutma

şair anları öldürür
tanrı yarattıklarını