Aldırdım

aldırdım

insan; denize düşen bir kar tanesi
dalgalar kıyıyı okşar gibiydi sevgili
 güpegündüz kaybettim sahilde güneşi
mevsim/ler geçip gitti

boş sanır sevdayı/yandığımı bilmeyenler
nerde uğruna can feda güzeller
 gözyaşımla coştu susuz dereler
sel aldı/yel aldı ümitlerimi

aah hayat, genç ve sevdalı olmak vardı
 bekledim o yarin kulaklarımı çınlatmasını
ömrün sonbaharı günün akşamı
düştüm zemheriye, etraf zifiri

boş sanır şiiri/ilhamımı bilmeyenler
nerde destanlar yazdığım o gülen gözler
çok denedim, hep tükendi çareler
er /yer / kader ç/aldı sevdiğim yari