Edebiyat ve Kültür Platformu
Yahya Kemal Kasidesi
Yazlarım şevksiz dönerken, gönle ülker bağladım;
Rıhtımım bir bir yanarken, gönle zehder bağladım.
Güllerim korlandı, bülbül meşki yıktım meclise;
Meltemim canlandı birden, bağda sa'ter bağladım.
Temmuz'um girmişti, korlar yüklü candan faslına;
Terleyip durdum, tutuştum şevkle beyder bağladım.
Ufka baktım, yandı közler, sımsıcakmış mevsimim;
Toplanıp durmuştu şevkim, renkli peyker bağladım.
Dallarım dolgun bu yaz, bahçemde hep nur yaktılar;
Neylerim yığmıştı korlar, aşkı zudter bağladım;
Bir şadırvan yığdı maksat, ben zamansız çağladım;
Yaz süzerken önceler,candan kebûter bağladım.
Fesleğenler yandı birden, kor fasıl girmiş dile;
Günlerim susmuştu, derman kalbe bî-mer bağladım.
Renkli mâh yığmış gecem, yükseldi umman köşke hep;
Gün kıvılcımmış, dönen zindâna sünger bağladım.
Yazlarım neşveyle yıkmışlardı nurdan rengini;
Beslemiş dil şarkılar, nehrimde hançer bağladım.
Sayfiyem canlandı al güllerle, karmış bülbülü;
Kor deniz yığmış köpükler, şevkle âhker bağladım.
Sır değil durgun yazım, vurgunlamış kor kalbimi;
Temmuz'un nehrinde, bir yangınla dilber bağladım.
Yaylalar közlendi her gün, mâha yığmış çeşmeler;
Süsledim ney kalbe, cennet yüklü bister bağladım.
Kor kirazlar saçtı bahçem, gönle yığmaz hiç hüzün;
Sancılar dinmişti birden, kalbe cevher bağladım.
Şimdi yangın yazda bahçem; kor tüter, bülbül yığar;
Közledim güllerle nur, yandım; mücevher bağladım.
Ey yazım, söndür sızım; gülsün niyâzın mevsimi;
Canlanıp dursun murat, eşkimde nur fer bağladım.
Söyle sen dil, söyle cânım, kalbe yağdır Yahya'yı;
Bak segâhlar yaktı meclis, gönle efser bağladım;
Akşamın kor rengi, üstad senle efgân eyledi;
Serviler yangın değil hiç, kalbe kevser bağladım.
Sen benim gönlümdesin, sen mısralar sultânısın;
Bir yanarken mısralar hep, şi'ri evcer bağladım.
Neylerin nur şemsi yanmış, ey Kemâl'im senle hep;
Endülüs raksındayım; zil,şal ve güller bağladım.
Sızlıyor Itrî senin nehrinde, çınlar tekbirim;
Bayramın rengiyle, kor bahçemde a' fer bağladım.
Üstadım, fânûsa sığmaz sözlerin, canlar yakar;
Dağladın sen kalbi, yanmış gönle defter bağladım.
Şimdi olmuş hep zamansız, rintlerin nur neşvesi;
Çağlıyor şi'rim de, şehvâr gönle Kanber bağladım.
Sözlerim yığmıştı güller, râyihâm dönmüş sele;
Şimdi yalnızlık bitirdim, kalbe mahşer bağladım.
Titretip durdum şiirler, dağladım ben dostları;
Mahcerin bağrında saldım, şevkle mahcer bağladım.
Ben dönüş sultânıyım, dönmeksizin hiç çağlamam;
Yahya'nın nehrinde güldüm, meşkle hep zer bağladım.
Pâdişah şehrindeyim yâr, dar gelirsin kalbime;
Nurların bağrında, ben pervâyı yer yer bağladım.
Üstadım yığmıştı meltem, pertevim ben şimdi hep;
Canlanıp durdum zamansız, canda bin ter bağladım.
Olmuşum hep serteser, nur yüklü yangın bülbülü;
Aşkla köşk yapmak için ben, gönle dülger bağladım;
Çağlıyor Pervâne candan, köşke yığmış Yahya'yı;
Közlerim nur buldu artık, gönle micmer bağladım.
Dönmeler hiç solmasın Pervâne, dön durmaksızın;
Gözlerim yaş yıkmasın, nehrimde zerger bağladım.
Allah'ım affet; kibirdim, gürledim sergeşteyim;
Şimdi artık tevbe ettim, zifre hâcer bağladım.
Allah'ım sen Rabbimizsin, der güneşler hep bize;
Nefse kandım bilmeden hep, harlı muhter bağladım.
Güllerim tütsün ve şehrim canlanıp dursun her an;
Ellerim yığsın zikirler, handa hep şer bağladım.
( fâ i lâ tün/ fâ i lâ tün/ fâ i lâ tün/ fâ i lün/ )
Ülker: Bir yıldız
Zehder:Doğan yavrusu
sa'ter: Kekik otu
beyder: Ekin harmanı
peyker: Yüz, çehre, surat
zudter: daha çabuk
kebûter: Güvercin
bî-mer: Sayısız, hesapsız
âhker: Kül ile karışık ince kor
bister: Yatak, döşek
efser: Taç
evcer: Çekinme, utangaçlık
a' fer: Pek beyaz
mahcer: Ev, hane
zer: Altın
pervâ: takat
serteser: Baştanbaşa
micmer: Buhurdan
zerger: Kuyumcu
sergeşte: Sersem, başı dönmüş
hâcer: Taş
muhter: Yol
Rıhtımım bir bir yanarken, gönle zehder bağladım.
Güllerim korlandı, bülbül meşki yıktım meclise;
Meltemim canlandı birden, bağda sa'ter bağladım.
Temmuz'um girmişti, korlar yüklü candan faslına;
Terleyip durdum, tutuştum şevkle beyder bağladım.
Ufka baktım, yandı közler, sımsıcakmış mevsimim;
Toplanıp durmuştu şevkim, renkli peyker bağladım.
Dallarım dolgun bu yaz, bahçemde hep nur yaktılar;
Neylerim yığmıştı korlar, aşkı zudter bağladım;
Bir şadırvan yığdı maksat, ben zamansız çağladım;
Yaz süzerken önceler,candan kebûter bağladım.
Fesleğenler yandı birden, kor fasıl girmiş dile;
Günlerim susmuştu, derman kalbe bî-mer bağladım.
Renkli mâh yığmış gecem, yükseldi umman köşke hep;
Gün kıvılcımmış, dönen zindâna sünger bağladım.
Yazlarım neşveyle yıkmışlardı nurdan rengini;
Beslemiş dil şarkılar, nehrimde hançer bağladım.
Sayfiyem canlandı al güllerle, karmış bülbülü;
Kor deniz yığmış köpükler, şevkle âhker bağladım.
Sır değil durgun yazım, vurgunlamış kor kalbimi;
Temmuz'un nehrinde, bir yangınla dilber bağladım.
Yaylalar közlendi her gün, mâha yığmış çeşmeler;
Süsledim ney kalbe, cennet yüklü bister bağladım.
Kor kirazlar saçtı bahçem, gönle yığmaz hiç hüzün;
Sancılar dinmişti birden, kalbe cevher bağladım.
Şimdi yangın yazda bahçem; kor tüter, bülbül yığar;
Közledim güllerle nur, yandım; mücevher bağladım.
Ey yazım, söndür sızım; gülsün niyâzın mevsimi;
Canlanıp dursun murat, eşkimde nur fer bağladım.
Söyle sen dil, söyle cânım, kalbe yağdır Yahya'yı;
Bak segâhlar yaktı meclis, gönle efser bağladım;
Akşamın kor rengi, üstad senle efgân eyledi;
Serviler yangın değil hiç, kalbe kevser bağladım.
Sen benim gönlümdesin, sen mısralar sultânısın;
Bir yanarken mısralar hep, şi'ri evcer bağladım.
Neylerin nur şemsi yanmış, ey Kemâl'im senle hep;
Endülüs raksındayım; zil,şal ve güller bağladım.
Sızlıyor Itrî senin nehrinde, çınlar tekbirim;
Bayramın rengiyle, kor bahçemde a' fer bağladım.
Üstadım, fânûsa sığmaz sözlerin, canlar yakar;
Dağladın sen kalbi, yanmış gönle defter bağladım.
Şimdi olmuş hep zamansız, rintlerin nur neşvesi;
Çağlıyor şi'rim de, şehvâr gönle Kanber bağladım.
Sözlerim yığmıştı güller, râyihâm dönmüş sele;
Şimdi yalnızlık bitirdim, kalbe mahşer bağladım.
Titretip durdum şiirler, dağladım ben dostları;
Mahcerin bağrında saldım, şevkle mahcer bağladım.
Ben dönüş sultânıyım, dönmeksizin hiç çağlamam;
Yahya'nın nehrinde güldüm, meşkle hep zer bağladım.
Pâdişah şehrindeyim yâr, dar gelirsin kalbime;
Nurların bağrında, ben pervâyı yer yer bağladım.
Üstadım yığmıştı meltem, pertevim ben şimdi hep;
Canlanıp durdum zamansız, canda bin ter bağladım.
Olmuşum hep serteser, nur yüklü yangın bülbülü;
Aşkla köşk yapmak için ben, gönle dülger bağladım;
Çağlıyor Pervâne candan, köşke yığmış Yahya'yı;
Közlerim nur buldu artık, gönle micmer bağladım.
Dönmeler hiç solmasın Pervâne, dön durmaksızın;
Gözlerim yaş yıkmasın, nehrimde zerger bağladım.
Allah'ım affet; kibirdim, gürledim sergeşteyim;
Şimdi artık tevbe ettim, zifre hâcer bağladım.
Allah'ım sen Rabbimizsin, der güneşler hep bize;
Nefse kandım bilmeden hep, harlı muhter bağladım.
Güllerim tütsün ve şehrim canlanıp dursun her an;
Ellerim yığsın zikirler, handa hep şer bağladım.
( fâ i lâ tün/ fâ i lâ tün/ fâ i lâ tün/ fâ i lün/ )
Ülker: Bir yıldız
Zehder:Doğan yavrusu
sa'ter: Kekik otu
beyder: Ekin harmanı
peyker: Yüz, çehre, surat
zudter: daha çabuk
kebûter: Güvercin
bî-mer: Sayısız, hesapsız
âhker: Kül ile karışık ince kor
bister: Yatak, döşek
efser: Taç
evcer: Çekinme, utangaçlık
a' fer: Pek beyaz
mahcer: Ev, hane
zer: Altın
pervâ: takat
serteser: Baştanbaşa
micmer: Buhurdan
zerger: Kuyumcu
sergeşte: Sersem, başı dönmüş
hâcer: Taş
muhter: Yol
Yahya Kemal Kasidesi başlıklı yazı pervane tarafından
16.11.2012 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 5
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.