Muhammes ( Hüzzamın Sevdası Bitsin )

Fesleğenler solmadan gel, şehri fettan sarmasın;

Kanlı yaşlar dizme ey yâr, mihri şeytan karmasın;

Kalbe bühtan sokma cânım, dehri nobran yarmasın;

Aşka gelsin nur gazeller, sahte cânân yormasın;

Hüzzamın sevdâsı bitsin; çağlasın bülbüllerim!

Kaldırımlar süzmesin yangınla zor hicranları;

Mevsimimden gelmesin dert, bozmasın dermanları;

Bahçeler güllerle gülsün, kırmasın bağbanları;

Sevdiğimsin;maksadımsın; sarsma sen vicdanları;

Hüzzamın sevdâsı bitsin; çağlasın bülbüllerim!

Yığdırıp durdurma sık sık kahrı vurgun gözlere;

Şâha kaldır hânı yârim, bakma kırgın sözlere;

Bir nihavent söyle candan, neşve zerk et közlere;

Loşluğum canlanmasın hiç, şûle yüklet yüzlere;

Hüzzamın sevdâsı bitsin; çağlasın bülbüllerim!

Leblerinden çıkmasın nazlarla mâtemler bugün;

Gülnihâlim cânı ör sen, tütmesin kordan hüzün;

Bağra bir bir girmesin zor kaygılar hep büsbütün;

Meşki yığdır;gönlü dağlat; şehre gelsin nurlu gün;

Hüzzamın sevdâsı bitsin; çağlasın bülbüllerim!

Yığmasın Pervâne aşksız kor gazeller meskene;

Bağrı yangınlarla sık sık dönmesin hiç mahzene;

Kahrı soldur; şûle dizdir; verme loşluk kor tene;

Bağbanım başlatmasın zâr, serme hüsran gülşene;

Hüzzamın sevdâsı bitsin; çağlasın bülbüllerim!

( fâ i lâ tün / fâ i lâ tün / fâ i lâ tün / fâ i lün / )