Gazel Mâtem Var

Dökülsün şimdi yaşlar, yandığım güllerde mâtem var;

Hazânın kahrı bitmez, serdiğim çöllerde mâtem var.

Hüzünler toy kurup, mecliste yangın başlatır sık sık;

Segâhım meşki yıkmış, baktığım dillerde mâtem var.

Gönül yığdırsa cevherler, sesim yanmaz sahillerde;

Deniz vurgun yemiş hep, çağlayan ellerde mâtem var.

Sağırlaşmış bütün canlar, gönüller yığmıyor neşve;

Bugün sazlar tutuşmaz, baktığım tellerde mâtem var.

Umutlar sermiyor takvim, yeisler bağda toy kurmuş;

Serer Pervâne hüsran, kandığım yellerde mâtem var.