Savruluyorum

Sonbaharı yaşayan yaprak gibiyim şimdi;

ümitlerim solmuş,

rengim sararmış,

huzursuz ve telaşlı..

Her geçene bin bir soru soruyorum

Her rüzgarda büyük bir korku

                       savruluyor, savruluyorum..

İlerde mezarlık mı görünüyor,

Yoksa güneşli günler mi var? soruyorum

her yerde, her an

hayalinle yaşıyorum..

Gözlerinin içi gibi kapkaranlık

inatçı ve anlamsız duygularım;

muazzam bir orkestranın şefi gibi,

yönetiyor düşüncelerimi

sen, her mısrada sen!

                       tekrarlıyor, tekrarlıyorum..

Her hayalde seni saklanmış buluyorum

peşimde kopkoyu aksin,

kulağımda nağme sesin,

iri menekşelerde gülüşün,

koyu bulutlarda gidişin,

hatıralarla avunuyorum..

Ve seni hatıralara sıkışmış gibi düşündükçe;

                           tükeniyor, tükeniyorum..

Cihat Bekil

23/11/2012