İnce

.

dizi kırılır yamacına metruk günlerin

kilit vurup harabeden gülüşe

ayıklanır

uykusuz sevmelerin

bakılmaz şen şakrak yanan yüzüne

hasretle devinen güneşin

uzunca bir zaman isli perdeler ardından

telaşsız, dingin bir mutluluk beklenir

kalırsın

iki yüzlü zaman indirince maskeyi

öpülmez gece

dudağından yâr aşiyan

geçersin dağ tepe

alamecek aşkın

kara gözünden kaşından

gidersin

yoksulluğu alırsın çerçevesi boş kalan

çocuk sesini yitirmiş mahallenin

dargınlığına sığar sesindeki ateş

bitmeyen pişmanlığın kokusu 

terk edilmiş bir evin avlusu konuşur sana

dokunulmaz olur her şeyden habersiz

kirpiğin, düşen saç telin

.