Muhammes Meşke Nâlân Yüklemem

Aşka meftûn olmuşum ben, bağra hicran yüklemem;

Nûru candan kardırır dil, gönle hüsran yüklemem;

Zorlu nefsim soldurur şer, köşke fettan yüklemem;

Söylemez leb nağme korsuz, kalbe şeytan yüklemem;

Sûzinaklar yıkmışım ben, meşke nâlân yüklemem.

Handeler mecliste çağlar, cevri sağmaz şehrime;

Neylerim güllerle ağlar, kahrı yığmaz dehrime;

Mevsimimden nur sızar hep, muştu yükler nehrime;

Gülnihaller hüznü sarsar, kaygı vermez mihrime;

Sûzinaklar yıkmışım ben, meşke nâlân yüklemem.

Bülbülün şevkiyle yandım, güllerin dermânıyım;

Câna yağdırmam cefâlar, rintlerin harmânıyım;

Solsa dağlar korla sık sık, sümbülün fermânıyım;

Yığsa sessizlik gönüller, leblerin ummânıyım;

Sûzinaklar yıkmışım ben, meşke nâlân yüklemem.

Bâkilerden bulmuşum feyz, toplarım kasvetleri;

Ellerim yangındadır hep, sevk eder cennetleri;

Beklemez dehlizde lafzım, zerk eder servetleri;

İlhamım canlandırır bağ, çağlatır rahmetleri;

Sûzinaklar yıkmışım ben, meşke nâlân yüklemem.

Başlatır Pervâne taksim, bağda güller toy kurar;

Sazlarım mızrâbı sarsar, korlu eller can yarar;

Muştular hicrânı kırpar, şevkle eşkim nur karar;

Titremez bağrımda mâtem, handa gönlüm dert sarar;

Sûzinaklar yıkmışım ben, meşke nâlân yüklemem.

( fâ i lâ tün / fâ i lâ tün / fâ i lâ tün / fâ i lün / )