Ramak Kaldı

Gözlerimin önünden açılmıştı perdeler,

Hakkın âşıklarını görmeye ramak kaldı.

Kalemimin ucunda uyandı kasideler,

Gönül sultanlarını örmeye ramak kaldı.

Bezm-i elest hasreti içimde yanıyorken,

Ravzalardan dökülen şaraba kanıyorken,

Gönlümün sofrasında hikmete banıyorken,

Neyin şikâyetini sermeye ramak kaldı.

Çöllerimden ruhuma yaklaşıyor Mecnunlar,

Şulelerle çağlıyor kalbimdeki sütunlar,

Ötelerin ötesi zerk ediyor efsunlar,

Hakikat güllerini dermeye ramak kaldı.

Özümü aydınlattı şafakların ziyası,

Düşlerime giriyor Galiplerin rüyası,

Şimdi inciler döker sözlerimin deryası,

Zamanın kâbusunu dürmeye ramak kaldı.

Pervane sevk ediyor umudun kuşlarını,

Saadetle süzüyor gözünün yaşlarını,

Nur yüklü yüreğiyle söylerken kışlarını,

Bembeyaz ufuklara girmeye ramak kaldı.