Resim

-Ben tırmıklamadım özlerdeki ekini

Yakacak değilmiş kıymığın en tekini-

Kaldırabileceği yükten

bir adım fazlası değil hayat

Sen bakma dışımda seyahat edene

aldırma bu şehrin sürmelendiğine

ulaşmaz içimdeki

sana kıymak bilmeyen

üst kertede bozguna uğramayan

kıyasıya keskin

dokunulmaz ben’e

Keşke geçici olsaydı

üstelik küçük olsalar

tüm o küçümsediğim duygular

böylesine acıtmazdı bir kavak önünde duruşu

kuruluktan umarsız ucu yanmış odun kütüğü

üstelik içim

durgun deniz, fakat tekinsiz derin

pınar başında susayanın

neye hasret çektiğinin kaybı zaman

bir nebzecik iç çekecek içine dönen

bunca boşluk ne ufuklarda

mecrasını unutmuş akıyor ha bire

yol

yön

ışık

meydan okuyor yüzümdeki en sevdiğim bene

sorular olmasa

nasıl düzelecek beli bükülen

bahar şıvgını

hayır, yılgı değil yaşadığımız onca keski

aynalar kenarında saklamazdı

kışkırtıcı onca geçmişi

ziyan üstü ziyan örsündeki

zeval bilmeyen bir döşün

gözüne çekilen bilmece

bıçağın ucundaki bileği

kehribar tespihin ucundaki gümüş

don vurmadı henüz gürzünde semanın

bir anlık yaşanan

sinenin seneyi kovaladığı şehrayin

pek yakıştı bu deme

Gaziantep