Seni Sevdim Ben 6

Aşkın peşinden koşan şair görmemişsindir

Kovalıyorum günleri ardın sıra şiir şiir…

İstediğin kadar kaç mısralarımdan

Kapılarını kapat imgelerime

Saklan en kuytu şehirlere, ne çıkar…

Her gün yeni bir hikâyeyle karşımdasın

Örgülü saçlarında yağmur olup akarken yalnızlığım…

Tüm şehre rehin bıraktım yürüdüğün yolları

Haklı çıkacak mısın bakalım?

Kalbim sürüklenirken peşinden

Yokluğun intiharıma gün belirlerken

Ezbere sustun kelimeleri...

Sustun da yine de sustalı bir yalnızlık oldu elinde kalan

Avuçlarımızda birleşen replikler saçıldı kapına…

Bir tek şeyi Unutma!

Seni sevdim ben.

Yalanlar söyleyelim yazgımıza

Yine de kesmeyelim komşu selamını

Işığı hafif uykusu ağır gecenin kollarında

Rüzgâr okşasın yüzümüzü

Geçmişin kırıklarını tuvalimizde bütünleştirelim

Kırılmasın diye gönlünün suflörleri

Her mevsim bahar yaşansın

Üşüyorum sansın herkes

Üzerine titrerken ben…

Nasılsa dökülür bir gün kirpikleri gözlerini çalan şehirlerin…

 Yüzüme kapattığın kapıdan

Bir defa çıkıp gittin

Her gün gidişine ayinler düzenlerken ben…

Anonim bir acı say biriktirdiklerimi

Gönlünün muhbirleri tanımaz böyle kederleri bilirim

Aldırma yasaklı bir melodiyle uyurum geceleri

İsmine dolanır, kollarına düşerim…

 Bunca paragraf biriktirdikten sonra

Su-i zan etmeden bir aşkı resmetmek kainata

Bende ki seni görmek…

Şimdi kim inanır yokluğuna?

Bir tek şeyi unutma!

Seni sevdim ben.

Erimesin diye acımın karları 

Sensizliğin anlık cinnetinde sürükleniyorum

Kopmuş bir halat gibi duruyor,

Bamtelimden dökülen notalar…

Bitmeyen sabahtı seninle olmak

Kırılmış bir kalem ucu kadar yorgun

Zühre aydınlatır karanlığımı…

Fay çatlakları yürek kabuğumu yaralarken…

Artık kör tığlarla içime çekmişken

Kaçırdım ilmeklerimden seni…

Şimdi ipliğim pazarda, darağacında bekler celladım

Ölüm sırasını vermişken bana

Sen girdin aramıza, kitap ayraçları gibi

Yüzüne haykırıyorum not et çıplak dizelerimi…

 “Bir tek şeyi unutma!

Seni sevdim ben.”