Güz Yeli

ve
beni.. seni bekler bulacaksın kapımda..
perdesiz penceremde..
ömrümce yolunu gözlediğim,
sanki bahar müjdecim cemre
senden yana umutsuz değilim
sevdiğim..

ne!
ne gözümde yaş..
ne gönlümde hüzün..
elbette çocuklar gibi sevinmeyeceğim..
bu mucize değil ki..
geleceğinden eminim..

var!
bana gelmemiş ol, yar!
Issız sokağımdan
geçip git öylece, uzaklara bakarak..
bakma pencerede miyim diye,
şükrederim..

hala;
rüzgarda dans ediyor saçların..
çook uzaklarda
ummanlar ötesinde gibisin
çok uzaklarda hep birini arıyor gözlerin..
ne güzel.. umurunda bile değilim..

şükür..
herkesi aşık eden güzelliğin..
o salınarak geçip gidişin..
bir gençlik önceki sen..
ve yolunu gözleyen ben..
böbürlenirim…

yine!
ardın sıra çalkalandı.. sokak
herkes seni gösterdi mahallenin yeni sakinlerine
"-hani.. şu divanenin beklediği..
uğruna dünyadan vazgeçtiği..
karakız.." dediler bildiğim..

hep!
her zamanki gibi! dudak bükenler oldu,
başı dönenler, kıskananlar bana ne
şerefim.. onurum kıvancım
şimdi!  herkes biliyor.. artık
seni de.. seni nasıl sevdiğimi de
bundan güzel ne var.. senden güzel kim.

es Sabam!
ey.. karasevdamdan habersizim!
eser diye yollardan beklediğim..
yine.. yine geldi mevsimin
renk renk yapraklar gibi peşinsıra giderim
beni sonbaharda aşık eden seheryelim..
sevdiğim.. sevgilim.. güzelim…


var bana esmemiş ol..