Adı Konmamış Bir Aşk Masalı

Yeni bir başlangıç yapamayacak kadardı kırgınlıklarım, düşlerim hep uzaktan bakıp güldü, ya hayata tutunduklarım?

Elde var hüzün,

Saksımda; zehirli sarmaşıklarım.

Öylesine zordu seni yaşamak, öylesine ağırdı seni sevmek.

Her şeye rağmendi, sende var olmak. Her gözyaşımda, bittiğim anlardaydı sana başlangıçlarım.

Benim bittiğim yerde sen başlıyordun içimde.

Mutlu, umutlu gülümseyen gözlerinle, sen doğuyordun seher vakti kızıllığında, karanlık gecelerin sabahına.

Sesimi duyuramadım, dokunamadığım, doyasıya bakamadığım.

Soluğumdun, soluyamadığım.

Ağladığımda omzuna yaslanamadığım.

Her nefes alışımda, seni her damarlarıma dolduruşumda, benim sonum oldun,

Senin ise yeni başlangıçların.

Bir duvar gibi karşımda sözlerin, altında kaldığım.

Sesim çıkmaz bilirsin,

Sözlerim; içime akan kanlı gözyaşında, öyle derindeki yaralarım ulaşamadığın uzaklıkta.

Benim gerçeklerim, senin düşlerin, rüzgâr misali esiyor başucumuzda.

İmkânsızdı.

İmkânsızlıkta kaybolduk.

Adı konmamış bir aşk masalında.

Ayşe MANAV