İki Bin On İki

İki bin on birin pabucunu dama atmıştın;

Seni öyle heyecanla karşılamıştık ki…

Ne umduk, ne bulduk;

Yağımızla kavrulduk!

Yine de sağ olasın,

İki bin on iki!

Çok isterdik dile gelip konuşabilmeni;

Ne dertlerin olduğunu bilemeyiz ki…

Tüm acılara, sıkıntılara

Ve hüzünlere karşın

Seni az sevmedik,

İki bin on iki!

Yakında bizleri bırakıp gitmeye hazırlanırken,

Yine diyeceksin: Ben ne yaptım ki!

Biliriz seni zorla tutamayacağımızı

Kuşkusuz;

Güle güle git,

İki bin on iki!

Dileriz iki bin on üçe güzel öğütler verirsin;

Yoksa o bizi tanıyamaz ki…

Biri gider, diğeri gelirse de

Yıpranan bizleriz;

Mutsuzluğumuz seni üzmez mi,

İki bin on iki?

Umarız yarın bu günden daha aydınlık olur,

Başka ne dileyebiliriz ki…

Bari giderken bizlere

Bir güzellik yap;

İyilikler dile,

İki bin on iki!

Pek dost olamadık ama düşman da değiliz;

Bir daha karşılaşamayacağız ki…

Sana içten bir ‘Hoş geldin!’

Bile diyememiştik;

Güle güle git,

İki bin on iki!

24.12.2012