Narkoz

 

 

 

 

 

 

 

ve bir takvim yaprağı daha göğsümde söndü

 yirmi altı aralık ve senelerden biz
 işte; fenerde kandilleri sönmüş birer balıkçı teknesiyiz
 ...ve zaman

 yerinde duramayan hiperaktif bir çocuk sanki
 sana geliş gidişlerim rutin pedagog ziyaretleri
 hafızamı zorlayan bulmaca gibisin
 "unutma beni" diye bir huzurevinde haykıran
 gözlükleriyle bile geçinemeyen aksi bir ihtiyar adam
 seni çok özledim/ ben seni çok özledim

 ellerin başka eli tutmakta
 gitikçe senden çekilir gibiyim
 başı dönüyor sanırım sokakların

 yerlerde topuk sesleri
 durdurun müziği bitsin bu kırmızı vals
 bu gece olağanüstü kıskanç ve hayli deliyim

 açıkçası iyi değilim işte..
 
 hadi üfle pastanın mumlarını
 savunmak için vicdanını duygu komandoların acele etmekte
 bu kutup yıldızının göğsü hiç rahat değil
 ineyim azar azar
 yorgunum sevdiğim
 ellerim ceplerimde, anıları yokladım
 her kapı yüzüme yüzüme
 ve kelimeler topladım saçılmış öteye beriye
 hadi söndür mumları
 ve içinde bizim olmadığımız bir dilek tut
 gideyim vakitlice
 biliyorsun saat on ikiyi geçince annem çok kızar...

 

 

şiva