İzmir'e Susuyorum

Sustum;

Artık kendimle bile konuşmuyor,

İçimden gelen seslere kulak vermiyor,

Gözlerimdeki yaşları silmiyorum,

Yüreğimdeki sızıyı hissetmiyor,

Bir martı özgürlüğünde susuyorum.

Sustum;

İçimde dağ gibi sevgi biriken,

Sevgi cümleleri kurmuyor,

Gözyaşımla yıkanan bu şehre sitem etmiyorum,

Gökyüzündeki yıldızlara gülümsemiyor,

Bir martı çığlığında susuyorum.

Sustum;

Kendime, sana, denize, göğe,

Ne varsa yaşayan ve hayat veren,

Topraktaki neme, yitip giden ömrüme,

Koskoca bu şehre, İzmir'e,

Bir martı bakışında susuyorum.

Sustum;

Dokunmayın bana,

Dokunmayın kanayan yaralarıma,

Dokunmayın gecelerin karanlığına,

Dokunmayın sustuğum sevdama,

İçimdeki sevgimi yükleyip heybeme,

Bir martı kanadında uçup gidiyorum,

İzmir semalarında.

Ayşe MANAV