Sultan Kadının Öyküsü

Kaderdir, insana ağını ören;

Zehirler akıtır, ince, ince insanın hayatına

Örümcektir,

Yılandır, dolanır dururdur,  sokulurdur koynuna.

Dur dersin durmaz;

Vaz geçiremezsin onu sen ne yapsan,

Ne ayrılıklar, ne üzüntüler, ne belalar açardır başına.

 

Kaderim diyordu kadın

Kaderim

Kötüymüş ne gelirdi elimden diyordu,

Üzüntülü,

Bir o kadar da ağlamaklı.

Hayatını ince, ince Ahmet’e anlatırken Sultan kadın;

 

Kaderdir, önünden kaçamadığın;

Yazmıştır kara yazısını, ince, ince senin alnına.

Silmeye çalışsan, silinmez,

Kaçmaya çalışsan kaçılmaz, ne dertler açardır başına;

Bazen üzer bazen sevindirir

Sana ummadığın kadar hayaller düşler kurdurur,

Bazen gül serer bazen diken serer yoluna;

 

Ah çekiyordu, Mehmet’im diyordu kadın

Hala güzel gözleriyle dalgın, dalgın bakıp konuşurken;

Üzüntülü,

Ve o bir o kadar da,güzel, gözleri dalgın;

Çocuk yaştaki Ahmet’e kendinden bahsederken;