Sessiz Gemi...

Bir gemi; rıhtımdan uzak mı uzak
Yolcular beyazlar içinde, sessiz.
Gizemli bu yolda konuşmak yasak
Dostlardan ayrılmış, kalmış kimsesiz.

Tek tip elbiseler; yakasız, kolsuz
Ne ayaklar belli; ne el, ne de baş.
Bir tuhaf yolculuk; parasız pulsuz
Hiç biri yemiyor, bir tek lokma aş.

Can denen kuş uçmuş; dar gelmiş kafes
Gözler perdeleri çoktan kapatmış.
Ciğerler almıyor, vermiyor nefes
  Bedenler ebedî uykuya yatmış.

Dertli gönüllerde dem almış hüzün
Yük olmuş yüreğe zamansız! fîrak.
Dönüşsüz yolculuk uzun mu uzun
Hiç mola vermeden; mahşer, son durak.

Rıhtıma bir gemi yanaşır bir gün
Son gemidir, son yolcuyu alacak.
Ve bu son yolcunun ardında, üzgün
Feryâd eden kimseler olmayacak.