Seni Beklerken

HAYAL PARKI’NDA SENİ BEKLERKEN

Karanlık yollardan , hep aydınlığa doğru,

Titrek adımlarla yürüyorum Hayal Parkı’nda

Soluyan kendimi dinleyerek,

Birbirimize ne kadar uzaksak,

Bir o kadar da yakınız senle.

Her beklenişin bir ıstırap,

Her gelişin bir sevinç,

Belki de hiç gelmeyeceksin,

Benimkisi bir hayal dostum,

Yeşil perdelerini indirmiş ağaçlar,

Ağaçlar çıplak, bense yalnız,

Kaç adım attığımı bilir kaldırımlar.

Ben çaresizlik perdemi çekiyorum,

Seni beklerken Hayal Parkı’nda

Karanlık yerde hep seni hayal edeceğim,

Sesini, gözlerini, hayalini bir ay ışığı ardında

Sensiz sana bütün hislerimi söyleyeceğim.

Hatta çaresizlik dünyamı bile

Nefret edeceksin belki de benden

Nefretin olacağım hayal parkında.

Aydınlık yollardan hep karanlığa doğru,

Sert adımlarla yürüyeceğim.

Dur dinle! Çaresizliğimi demeyeceğim.

Bir daha çaresizlik perdemi çekeceğim,

İlk ve son kez hayalini öpeceğim,

  NEVZAT ÖGER