Anjiyo Günleri

           ANJİYO  GÜNLERİ

Koridorlar  hasta  dolu ,  ezilip ,  büzülen ,

Beklerler  şifa  yolu ,  endişeyle ,  gezinen ,

Doktorların  çoğu  nazik  ,  alakalı ,  güler  yüzlü ,

Bazıları  dağ  yaratmış ,  sert  tavırlı ,  katı  sözlü .

Günlerce  dolaştım  suskun  ve  kararsız ,

Düşündüm  ki  ANJİYO , değil   yararsız .

Bekledim  sıramı ,  sessiz  ve  sabırsız ,

Zor  geçerdi  dakikalar ,  sevgisiz  ve  yarsız .

Bir  neşter  acısı ,  bir  de  endişe ,

Kulak  ver  kâlbimden  gelen  bu  sese !

Dostlarım  düşmeyin  sakın  yeise !

Şifalar  dilerim  RAB tan  hasta  herkese .

Tevekkül  içinde  yattım  masaya ,

Şartladım  kendimi ,  türlü  tasaya ,

Geçmiyor  dakikalar ,  sanki  duruyor ,

Gördüm  ekranda  kâlbimi ,  tıp ,  tıp  vuruyor .

                   --

 Aferin   kâlbim,  işte  böyle,  hiç  durma  çalış !

Zaman  ile  inatlaş  da ,  onunla ,  hep  yarış !

Kendinle,  çevrenle,  dünyanla  , hemen  barış !

Benden  TANRIYA  oluyor   , bin - bir  yakarış .

Birlikte  ağladık ,  birlikte  güldük ,

Birlikte  yaşadık ,  birlikte  öldük ,

Sensiz  nefes  almak  ne  kadar  abes ,

Sensiz  bu  âlem   bana  kapkara  kafes .

MUZO  benden ,  ben  ONDAN  beter ,

Neşeyi  kaybettik ,  gözlerde  keder .

Bu  acılı  hayata  desek  ki  yeter !

Çoğu  kez şükür der , bazen  de  ah  çeker.    

(Şiirlerime  güzel sesiyle değer kattığı için

 Güzin hanıma teşekkürler)