Yeşildere

             115.   Y E Ş İ L D E R E  ( Mayıs  1991 )

         Sosyal  tesis  kurulmuş ,  bir  tepenin  üstüne ,

         Haspam  pek  de  düşkün  endamına ,  süsüne .

         Sanki  ağaçların  arasına ,  özellikle  gizlenmiş ,

        Adına  YEŞİLDERE - YEŞİLTEPE  denmiş .

         Batı  sırtta  bir  köy  ,  eteklerde  yeşil   ovalar ,

         Köpekler  var ,  koyunları ,  kuzuları  kovalar .

         Tepeden, kuşbakışı,  uzakları ,  yakınları  seyriyle ,

         Yarlar  içinden  akar , etrafı  yemyeşil  bir  dere .

         Derinden  ses  veriyor ,  yeşil  dereler  

         İnsan  şükür  diyor  bin -   bir  kereler ;

         Öyle  asûde ki , günü  ve  de  gecesi ,

         Kendinden  geçirir  insanı ,  doğanın   sesi .

         Dört  mevsim  yaşadık  mayıs  ayında ,

         Kuşlar  cıvıldarken ,  bahçesinde ,  bağında ;

         Renkli ,  güzel  çiçekleri  kara  büründü ,

         Yemyeşil  tepeler , bir  anda ,  beyaza  döndü .--

         Bin bir   renkli  kır  çiçeği ,  koparmaya  kıyamazsın ,

         Buz  gibidir  içeceği ,  içsen  de   pek   kanamazsın .

         Dağlarında  kaynaklar ,  yamaçlarda  otlaklar ,

         Nisan  -  Mayıs  sağanak , yeşil  oldu  topraklar .

Ne  pis  koku ,  ne  toz,   ne  de  sis ,  duman ,

         Çevirmiş   etrafı  ,  küçük  ,yeşil  bir  orman ,

         Havuz  başı  yemyeşil,   söğüt  altı  pek  serin .

         Oturursan  altına ,  kalmaz  gâmın ,  kederin .

         Özlem  duyar,  burada  bir  günü  yaşayan ,

         Bizim  gibi  gelip  de  hep   günleri   sayan .

         Dostlar,  artık  ayrılık  zamanı ,  kapılmayın  yeise ,

         Veda  ederek , neşe  diliyoruz  buradaki ,  herkese

(Şiirlerime  güzel sesiyle değer kattığı için

 Güzin hanıma teşekkürler)