Yoksun

Bazen,

Salaş bir düşün ,

Tarumar yaprakları gibidir hâlim.

Böyle zamanlar,

Gergef yüreğimde dip yapar,

İşlerim hoyratça  sevimsiz yaşamı.

Sonra;

Basiretli kâlbim,

Yapar yeteneksiz parmaklarımın yapamadığını,

Ve çalar bildiğimiz tüm enstrümanları.

Her tınıda biraz  yorulur,

Her sızıda biraz  yalnızlaşırım.

Düşünürüm ,

Her zaman ki nden daha derin,

Öldürürüm kendimi mızrak kirpiklerinde.

Anısı kalan yüzsüzlüğümle;

Bir nefes çekip sigaram/dan,

Diriltirim aşksız bedenimi  yeniden.

----------------------

Bir masa atarken deniz kenarına,

Hiç düşünmem yalnızlığa sâki/lik ettiğimi,

Omzuma sek düşen her kadehte benimsindir çünkü.

Anason gözlere,

Sünger olunan vakitlerin,

Dört bacaklı acuzeye teslim zamanlarıdır,

Günah çıkartılan bugünler.

Yoksun,

Olmayacaksın,

Gelmeyeceksinde,

Ve hiç gelmemiştin biliyorum.

Elimde değil sevgili;

Bazen,

Davetsiz bir düşün ,

Yorgun sevinçleri gibi,

Savruluyor işte bedenim.

Böyle zamanlar,

Gün; dönerken  tersine,

Ellerime bir hâller oluyor,

Ayaklarım seni mırıldanıyor yol izlerinde.

Kendime boşver sende unut,

Bak,

Toprakla örtüldü üstümüz desem de,

“Aklımdan Her An  Alt Yazıyla Geçiyor ve Ben Hiç Dirilmiyorum”

Bülent KAYA