Dostların Göçü

 26.DOSTLARIN   GÖÇÜ  (Kadıköy  Ekim 990 )

 Mevsimlerden  en  çok , son  baharı  düşündüm ,

Yıllarca  bu  mevsimde  hem  ağladım, hem de  üzüldüm .

Bazen  güneş ,   yağmur ,  çamur ,  bazen  de  kar ,

Ağaçlardan  düşer  artık ,  sararan  yapraklar .

 Renkten  renge  bürünürken  Canlı   tabiat ,

İşleriz  hem  sevap , hem  de ,  çoğunlukla  kabahat .

Hüzün  dolar  insanlara ,  genellikle,  bu  mevsim ,

Altmış  yaştan  sonra  derim  '  ey  gençlik  neredesin '?

Bu  mevsimde  yaşlılar,  yaprak  gibi  dökülür ,

Geride  kalan  yakınların ,  hep  boynu  bükülür .

Akrabalar , dostlar  birer ,  birer  göçüp  gittiler ,

Ayrılık  zor  dedikse  de ,  bizi  terk  ettiler .

(Şiirlerime  güzel sesiyle değer kattığı için

 Güzin hanıma teşekkürler)