ilk lodosla birlikte

saman alevinde tüten

bağ bozumunu andıran şaçlarında

sıcaklığın çekilirken yamaçlarından

buruk bir gülümseme dökülmüş dudaklarına

alnına karışmış yaşam izdivaçları

söyle sevmeye zamanın var mı

umutsuzluk türküsü söylemediysen

bir ömür ki yüreğine taş ekip orakla biçtiysen

hiç aklına gelmezdi belki de başına gelenler

sis çanı boynundan yüreğine geçtiği an

yüreğini tırmalar köhne mekanlar

akan zamanda boynuna geçti kasnak

söyle sevmeye zamanın var mı

sevdim sevildim sandın öylece yalan mı

bir ömür ansızın geldi geçti talan mı

yok öyle yok böyle yaşama dünü

bir ömür ki gelin çözün kör düğümü

elinden yüreğine geçmiş prangalarda

söyle sevmeye zamanın var mı

bir sel taşkını, ışık solgunuydu hayatın

depremi yaşarken belli belirsiz tarzın

balkonu düşmüş evdi yaşantın

günü birlik gündelikti sevdan

yorgun düşmüş düşlerinde

söyle sevmeye zamanın var mı

kimi sabahlarda parmaklıklar tutsaktı hayatına

kan revan içinde fırlarken yataktan

yangın alevinde gün eşigine koy ki aşklarını

volkan dudaklarının kıvrımında yalan olmuş sevdan

ayışığı alınlarında şavkını yürütürken

gözlerinde büyümüş mahşerin sıcaklığı

söye sevmeye zamanın var mı

el değmemiş sevgide sürçerken

boğulan boğazında yürek sesinin iniltisi

ne hayaller kurmuştun ki yaşam üstüne büsbütün

yıldızları çakmıştın gökyüzünün simli tavanına

bilmiyorum ya sen yanıldın yada hayatın

düşler bahçesinin ortasına savruldu karanlık

mahzenin hışırtısından iki büklüm

ateşten gömlekti giydiğin

söyle sevmeye zamanın var mı

İlhan Koruyucu