Gül Dalına Asılı Uyku Garabetleri

Uyku, katillerin bile çeşmesi;

Yorgan, Allahsıza kadar sığınak.

Teselli pınarı,sabır memesi;

Size şerbet, bana kum dolu çanak.

Necip Fazıl Kısakürek

Uyuma!

Bu şehir azgın karanlığında

Yutacak seni/

Sur diplerine kazınan namus

Şehir/ki silüeti ağır gelir

Mercekli ayğıtlara

Söz ağırdır

Yüz sağır

Bağır/

Bağır…

Kim duyar seni/

Ya da kim anlar

Gül dalına asılı yüzün

Çitlembik zamanı gel ölüm

Arılar sarhoşken bal özlerine

Horon yüklü omuzlarında

Ellerin evelik izinde

Can tarlasına kan ekerken

Umutlanırken orakların sapı

Ay yırtığına sinerken arzu

Ve…

Dolu uçlardan aşk şarabı

Tene tasallut eril canavarlar

Anlık ikilemlere uçkur bağlayanlar

Uyku!

Acı tebessümlerin son demi

Gül yapraklarına yaşmaktır

Yürekten süzülürken namus

Bilmemektir;

Ölümle karışık saatlerde

Yelkovan aydınlığını

Sararken umutları

Bağrına…

Gökyüzünde bir kanadın

Özgürlüğüdür aşk

Ucuna uçurtma

Tellerinden duadır

Kopup giden baharlara

Ayrıklara sarılı bir cesedin

Bu coğrafyada infazıdır

Bir zamanlar pippa baca

Şimdi sarai Sierra

Dalğıç kuşları son balık avında

Süzgeçlere takılana kadar uyku

Gül deminde…

.