Yoksunluğundan Şiirler Doğuruyorum Her Gece

Gecenin ayazında pencereyi araladım

Bir yudum nefes alabilmek için

gecenin bir yarısıydı şiirler karaladım

belki bir gün gözlerinin içine bakarak

okurum diye...

Ne uzun bir yolmuş hasret

Git,git bitmiyor

Ne uzun bir kelimeymiş Öz-le-mek

Çek,çek bitmiyor...

Hep olmayacak düşler kurdukta,

Ondan mı böyle imkansızız

İçimdeki bu tarifsiz sızı yoksunluğundan mı?

Yoksa korkaklığımızdan mı?

Hani kıyametler koparırdık sevgimiz uğruna

Kopardığımız tek şey Aşk düğümlü bağımız oldu

Ne yazık...

Sakın gücenme bu sözlerime

sanmaki yoruldum

Sanmaki tükendim

Yoluna bakan gözlerim gibi

Kanlı yaşlar dökmekten

Bu yürek daha bir ömür bekler seni

Yeterki sen sevmekten vazgeçme

"SEN BANA ALDIRMA YİNE SENİ SAÇMALIYORUM

  SENSİZLİKTEN,

  SEN BANA ALDIRMA  YOKSUNLUĞUNDAN

  ŞİİRLER DOĞURUYORUM BÖYLE, HER GECE.."