Mahrem

.

Güneşim küçük benim çocuk

Bir ucu asi korkularda

Saklıma saygı firarda belli

Sihri söndü işte o vakit

Senin yüzün hala göklerde

Dillerin yarınlara mıhlanmış

Ak aklanır mı çocuk

Gizliye hazine derken sözlerin

Çıplak bir kadın kadar namuslu

Şimdi erişilmez sandığın ruh

Düşlerin en gözde fahişesi

“Lütfen üzülme” diyorsun ya çocuk

Uzaklar zaten benim diye yakınarak

Bir arap güneşi daha sönecek

Ahlâkın o soylu koynunda

Vurdukça karışıyor ışığa

Suyolu genetik çağlarında

Kırdıkça kırılıyor beyaz

.