Yüreğimde Temmuz Kal

Rüzgâr yokluğunu getiriyor,

Yüreğime dokunsa ağlarım.

Hiç bitişi yok bu beklemelerin biliyorum.

Gecenin entarisi soğuk geliyor düşlerime

Sen gidersin,

Giderken

Sonsuz düşler kur eskisi gibi

Sözlerin bittiği yerde nefesinle…

Şimdi oturmuşuz, mum ışığında

Geceyle sarhoş hayallerimizle,

Düşünüyorum da hangi Temmuz da

Titrer ki insan

Adı aşk değilse mevsimin…

Tutuşursa bu yangın zordur sönmesi

Sönerse tarifsiz izler bırakır,

Derin okyanuslar misali yutar dalgası…

 Her dem can evimden vurur  

Dökülürken avuçlarına umut yaprakların

Üstüne sinen kokusunu kıskanıp alır rüzgâr

Gözünden yaş akmamış bebektir daha aşk…

Karanlığın geceyi örttüğü gibi

Örter hayallerin üzerini sessizlik

Ayaz yokluklara inat,
Adını Temmuz koydum

Sen hep yüreğimde Temmuz kal...