Dilbaz Üflenen Maşuklar

Can telaşı bu!

Acısını göğe geren kadınlar

Sarı trenlere siyah esvap salarlar

Kan çanağı gözlerin seyrine

Dut yemiş bülbül diller

Ay kırmızı şallar örtülür

Üryan kanatların üstüne

Bu mezbelelikte

Çopur emine…

Olmuştur;

Göz göze gelmiştir elbet

Sonu aşksız biten bir hikâye

Dalında karanfil elinde mendil

İşvesi sulukule yoludur

Beşikte salınır bebeler

Her dümteke gerdan

Her ayaza merdandır

İçine ot tıkanan/

Üstüne ciğara kıvrılan

Mayasıl hayat…

Acımazlar/

Bak ve gör

Eğer vicdan denilen tekne

Su kaçırmıyorsa şadırvanlarından

Bir tilki;

Tavuk açlığında değilse

Günsüz güneş yollarında

Ve sadece doymaksa inat

Kaç boğum atılır sevdaya

Ya/da fersiz ve öksüz

Yol yordam sorulur

Virane koyaklarda

Dilbaz üflenen çağlar

Hep laçka olur

Bildiğim...

Virane ömrün çalıntısı

Göz dikilen bir ceylanın

Kalbi hançerleyen avuntusu

Ölüler konuşmaz!

Ancak bize bıraktıkları ağıtlardır

Dilden dile çırpınan/

Sözüm;

Söz/ki

Bir daha gelirsem semtinize

Bir yastık bir döşek olsun

Kaldırım yüzlerinizde

Sökün mitillerimi

Yaşamak korkakça

Değil militancadır

Dilbaz üflenen saçlarınızda