Halayık Geceler

Karanlıktan kurtulup seçilirken ufuklar
Etrafımda belirir insansı korkuluklar.

Gözlerine kin gömmüş yüreği taştan tabut
Ruhlarını kirletmiş dünya denilen mabut.

Dost kılıklı yağcılar önlerinde kılavuz
Bakışları karanlık “Huy” desem yok ki huysuz!

Ne güzeldi geceler kötülük seçilmezdi
Yücelirdi düşüncem gündüzler geldi ezdi.

Gündüzün ayak izi üzerimde duruyor
Zaman adlı saati mutsuzluğa kuruyor.

Çekilmeyen çiledir yaşam artık angarya
Bir yumrukta yıkardım verseler bir an var ya.

Her güneş doğduğunda ansızın içim kanar
Yüreğimde yetişen tutuşur güller yanar.

Görüşümü engeller beni saran dumanlar
Aynalar dönüp baksa halimi hemen anlar.

Kısıver bir an Rabbim güneşin ışığını
Ütülesin geceler ruhun kırışığını.

Ben gündüze uşağım gece bana halayık
Gömün tüm beyazları bana karalar layık.