Havar

                                     İnsanlar haykırırken havar diye
                         Ruhla beden arasında, gidip geldim dün gece
                           Sessizdi beni dalımdan koparıp alan ölüm
                                          Sağım, solum yorgun
                                   Fazla direnmedi yaralı gönlüm

                                               Ahiret kapısında
                                     Susuverdi hüzünbaz kalemim...

                                               Alaca karanlıkta
                                    Nenni dedi birisi, örttü üstümü
                                 Sarıldı yaram, acısı fazla sürmeden
                                          Çünkü annemdi gelen...

                                                  Açıldı dilim
                                       Döktüm cümle dertlerimi
                                            Bulmuştum annemi
                                      Tıpkı çocukluğumdaki gibi...

                                        "Geldin mi şair oğlum ?"

                                Geldim anne, ama halen ruh bedende
                                      Boşa mı bu havarlar anne...

                                                  Bir sen, bir ben
                                Bu ölüm sessizliği mi? Yoksa ölüm mü?

                                                İyice karardı hava
                               Biz karanlıklarda şarkı söylerdik seninle
                                              Babam evde yokken
                                              Korkmayalım diye...

                                          Ne de yanıktı sesin anne...

                                      Yapacak bir kaç şeyim kaldı
                                Önce zemheriyi tadacağım bir daha
                                         Sonra güneşi öpeceğim

                                         Ve tertemiz geleceğim...

                   Dünya beni çağırıyor şimdi yine mi kopacağım seninle?
                                      Yine mi kopacağız anne?

                                              Az bekle anne...

                             Şiir ve yorum  Mehmet Fikret ÜNALAN