Yaşıyorum

YAŞIYORUM

Ukbaya yakıyorum,   ateşimi harımı,

Ara sıra geçmişten, çalarak yaşıyorum.

Ummanlarda savruldum,  sormayın zararımı,

Aklıma geldiğinde,  gülerek yaşıyorum.

Bir güzellik aradım, gözlerimin  ferinde,

Beyazlar sallandılar, saçlarımın  kırında,

Acılar halay çekti,   sakladığım  derinde,

Ah tutan saçlarımı, yolarak yaşıyorum.

Aşk varken semaları, uçarak geziyordum,

Dağların zirvesinden, deryaya sızıyordum,

Şiirlere   sözlere, hep  seni    yazıyordum,

Ben  seni  sevdiğimi,  bilerek   yaşıyorum.

Ağzım var dilim yoktu, hep içime atmıştım,

Sabrıma yenilmeyip,  nice sabır katmıştım,

Gün geldi senin için,  kim var ise çatmıştım,

Şimdi gözyaşlarımı,   silerek yaşıyorum.

Netice de insanız,    hata yapmak bizlere,

İşte   onların  yükü,    çöküverdi  dizlere,

Ömrümü   kazımışım,  alnımdaki   izlere,

Anıları     günüme,   bölerek    yaşıyorum.

Tanımadım bunca yıl, dünyaya yabancıyım,

Bizi  pervane  eden,   sevdalara   hancıyım,

Söylediğim sözlerde, sanma ki yalancıyım,

Yaşamımdan dersleri,   alarak yaşıyorum.

Yüreğim kurşun yedi, zerre zerre dağıldım,

Kudretin  karşısında,  tevazuyla  eğildim,

Usul usul duruldum, evvel böyle değildim,

Kaybolan benliğime, dalarak yaşıyorum.

Âdem olalı beri, gelmemiştir vuslatım,

Yetmedi marifetim, kalmamıştır takatim,

Adım adım koşuyor, geçeceğim sıratım,

Her gün seni bekleyip, ölerek yaşıyorum.

Âdem Efiloğlu