Zamanın Eteklerindeki Kum Taneleri

Zaman, elbisemizin eteklerinden dökülen kum taneleri gibi fark ettirmeden, sessizce eksilir ömrümüzden. Sabahın erken saatlerinde hastane koridorlarında yankılanan o ilk koşturmaca, akşamın hüzünlü ve yorgun sessizliğine evrilirken; hayat, adeta durmaksızın akan ama yatağını asla şaşırmayan coşkulu ve yorucu bir nehir gibi ilerler. Koşuşturmalar arasında bazen başımızı kaldırıp gökyüzüne bakmayı, mevsimlerin nasıl değiştiğini fark etmeyi unuturuz. Oysa takvim yaprakları düşerken, ömür dediğimiz o kısa parantez de sessizce kapanmaya yaklaşır.