Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum AtışmaYENİ Online Üyeler

Etkili Yorumlar

Şiirin miskinden bir kere içine çeken ziyadesiyle üftâde oluyor yazmaya Ve işte bu delici kelime ortaya çıkıyor " Şiirle mezarlar kazdığım doğru " Sâhiden gönlün dibi neye yansa hep şiirle gömüyor yahutta yaşatıyor Boşuna dememişler ; sizi üzen ne varsa şiir edin gitsin Tebrik ediyorum Âdem Hoca'm
nefsine tapınan münafıklar. inancını sorgulayan ve kim dost kim düşman? pek çok konuda çarpıklık yaşanırken cidden belli değil değerli hocam. istikrarla yaşar ve yazarken ve duyumsarken insan bazen kulaklarına bazen gözüne inanamıyor. dünya telaşını bırakıp zalimlikte ve günahta birbiri ile yarışan insanlar. oysaki şeref ve haysiyet ve merhamet ve metanet en başta olması gereken. azınlık desek de artan bir nüfus insanların kim olduğunun neye denk dştüğünü anlamadığımız kan kaybettik fazlasıyla hassasiyette ve değerlerde Allah hayır etsin sonumuzu. sonsuz saygımla değerli hocam kıymetli ağabeyim
bağışlar mı sahi? bahşedilen mucizevi bir aşka düşmüşken... renklerin asası iken gözdeki parıltı yalnızlığın da ş/ahı sözcüklerden örülü cennet. metruk haneler ve fısıltı yüklü gölgeler ne ki ne ki? umudun teslim aldığı bir güfte bir o kada imkansızlığın şerh düştüğü. hazan mahsulü mü yorgun bakışlar yoksa fermanını yazan bir şair mi her gülüşün ç/ağrısı iken şiirler... hüzne batırıp çıkardığımız kalem bazense gözlerimizi alamadığımız gökyüzü her nasılda koca kainat göğe saklanmış gibi her başım sıkıştığında göğe odaklandığım... her ezan vakti her an her başım sıkıştığında dualara sarıldığım. mucizeler hasıl olan aslında aşk da bir mucize renkler asla solgun değil üstelik gecenin karanlığı da asla engel teşkil etmiyor. zaten şairlerin ruhsatı var her şair haddinden fazla sevdi mi her şair kaleminden asıldı mı huzur veren bir yanı vardı şiirinizin aslında ve de genelde bu huzuru şiirlerinizde duyumsuyorum, ...
Ey Minel aşk sen deruni sığ sığı derin edensin birak yaşlana yüreğimiz muhabbetinde dinsin kutlarım Mehmet bey
Merhum Necip Fazıl'ın bir sözü vardır şiir hakkında,der ki"Güzel bir şiirde mana kafiye (uyak) için,uyak da mana için terk edilemez" Hece ve kafiye biz hececiler için olmazsa olmazımızdır.Ama en az bunlar kadar hatta bunlardan da önemli olan bir şey var ki o da şiirdeki derin manadır. Hece ve kafiye göze ve kulağa hitap eder.Okuyana,dinleyene bir zevk verir.Manaya gelince o gönüllere hitap eder.İyi bir şiirdeki deruni mana derin bir kuyuya benzer.İnildikçe dibi görülmez..Ne kadar derine inersen o nisbette soğuk ve berrak suya kavuşursun. Güzel bir şiir işte bu üç özellikten hali olmamalıdır.Yoksa şiir manasız bir sürü söz yığınından ibaret basit bir kelam olarak kalır. Değerli şairim,değerli kızım maşallah sizin şiirlerinizde bu saydığım özellikler mevcut.Heleki mana genişliği.Düşündükçe insan derin kuyulara dalıyor. Değerli şaire kızımı bu şiirinden dolayı da kutlar,nice nice güzel şiirler beklerim kendisinden. Selamlar.Sevgiler.
Duyarlı Yüreğinize sağlık hocam. Var olun. Selamlar saygılar
Tebrik ederim güzel şiirini Selamlar sevgiler değerli hocam, değerli kardeşim
Çok güzel bir şiir Tebrikler kardeşim Selam ve sevgilerimle
Ah, İstanbul’da ölmek vardı şimdi Erken olsa da her ölüm İnadına sevdiğim şehrin kanatlarına konduğum Kanadığımdan fazlası olsa da kandığım Ar bildiğimse aşk ve saygı ve masumiyet İmgelerin dansı ve gölgesi düşen üstüme Yoksa üşenmeden nasıl sever ve yazardım hece hece? Birlikte yaşamaya yoldaş bulabilir insan her zaman,ya ölüme birlikte gidebilecek birini? bu gerçekten zor bir mesele ...yüreğinize sağlık ...sevgi ve saygıyla selamlıyorum
Ne zaman bir şeyi çok beğendiğimizi tabir etsek, kartpostal güzelliğinde, derdik, kutlarım günün kartpostal güzelliğini değerli arkadaşım sevgi ve selamlarımla
O iki cihan Sultanı (sav.) için ne yazsak, ne söylesek yine O'nu anlatamayız. Kalem onunla şeref bulur, kelam O'nunla kelam olur.O'nu yaratan övmüş, kendisine habib eylemiş. O'nu (sav.) kendisine rehber edinen ebedi kurtuluşa erer, O'nun yolunu terkeden felaketlerin felaketine sürüklenir. O 'sav) gönüllerde aşkın menbağı, manevi feyizlerin bitmez kaynağıdır. Ah! Ah! O'nunla aynı devirde o asrı saadette yaşasaydık, onunla çile çeksek O'nun yoluna kanlarımızı, canlarımızı verseydik. Ne mutlu o sahabelere. O imkan olmadığına göre bizlere düşen şu fitne asrında, ahir zamanda iki cihan Sultanının sünnetine sımsıkı sarılmak, asla yolundan ayrılmamak,getirdiği kur'anı baştacı yapmaktır.Zira O. (sav) "Benden sonra size iki şey bırakıyorum , eğer o iki şeye sımsıkı sarılırsanız asla yolunuzu şaşırmazsınız. Biri Allah'ın kitabı olan kur'an diğeri de benim sünnetimdir" buyurarak ümmetine şaşmaz yolu , sıratı mustakımi göstermiştir. Ne mutlu yolunu O'nun yolu, yaşantısını O...
Şiirinize ser levha yaptığınız ifade, Medine’nin gençlerinden olan Hassan b. Sabit'e ait. Sahabe efendilerimiz onu her gördüğünde; Hadi Hassan, bize bir şiir oku da Efendimizi anlat ve bizlere canlarımızın yoluna feda olduğu Resullullah’ı medhet dediklerinde Hassan b. Sabit sahabenin bu isteğine şöyle karşılık vermiş. "Vemâ medahtü Muhammeden bimakâletî. Velakin medahtü makaletî bi Muhammedin” [Ben sözlerimle Hz. Muhammed’i (asm) övmüş olmadım; aslında sözlerimi Hz. Muhammed Aleyhissalâtü Vesselâm’la övmüş ve güzelleştirmiş oldum] Allah ondan ebeden razı olsun.. " Şefaat et yâ Nebî, nefsimiz bizden büyük Gel ki mel'un şavkınla zâr olup karalansın Sen mahlukât içinde fahr-i âlem olansın.." Bizler de sözlerimizi ondan bahisle güzelleştirmiş oluyoruz. Peygamber sevgisini yüreklerde derinleştlren güzel şiirinizi tebrik ederim Güşta kardeşim.. Selam ve dua ile. .
Dost emeğine kalemine yüreğine sağlık selam ve saygılar
Duygular yöneldi kaleme Kalemde döndü baktı kağıda Doldur dedi şu boş sayfayı Biraz şiirle Biraz şarkı türküyle Hiç olmazsa ruhumu sıkan efkarım dağılsın kolay kolay dağılmasa da o efkar şükür ki bir süreliğine de olsa unutuyoruz yazarken. yüreğine sağlık dostum. selam ve saygılarımla
neyim değil ne olacağım demeli insan. bizi yoktan var eden yüce Rabbimizdir tek sığınağımız ve de varlığımızın tek kanıtı ve ait olduğumuz. hiçliğine dokunmalı insan ki varlık addedilen aslında bir halüsinasyon. para. mal mülk. işimiz kariyerimiz. ne kadar izafi değerler bunla bir ömür peşinde koştuğumuz. kesin konuşmamalı hiç kimse ne de olsa kaderimizi yaşıyoruz diğer yandan insanlığımızı ve kulluğumuzun bilincinde inancımız sayesinde huzur duyarken. maneviyat ve duygular ve iç ses ve yürekteki coşku sadece. her an her şeyimizi kaybedebiliriz da zaten onlar yani her şey dediğimize hiç bir zaman gerçek anlamda sahip olmamışken. bir söz. bir fiiliyat. her an her şey sonlanabilir de. hiçliğime vakıfım bu bağlamda var olmak adına ne yapmam gerektiğini biliyorum da. sabrı eksik etmeden ve şükrü elden bırakmadan. en çok vurguladığımsa içinin dışının bir olması insanın ve samimiyetini yitirmemesi. öylesine önemli ki içtenlik ve...
Bazen durduk yere hiç bir sebep yokken de sevilir. Başkasını bilmem ama bana sık sık olur. Durduk yere severim birilerini. Hatta bazen durduk yere bir kuşu bir kedi yavrusunu bir buzağıyı bir kedi ya da köpeği severim. Bazen de çiçekleri ayı yıldızı güneşi ne bileyim aklınıza gelecek her şeyi... Selam ve sevgiler.
Dost emeğine kalemine yüreğine sağlık selam ve saygılar
hazan... hüzün ise rakkasesi mevsimin. ah, hayatın sessiz nidaları sönmeyen figanı ve feri yaşların ve yalnızlığın. nasıl da müstesna ve muteberdir duyguların fısıltısı ve alın teri ve sevgi ve iyi niyet bir varmış bir yokmuş dercesine. iki kapılı han soluklandığımız ve yarınların özlemi ile sevgi ile döşediğimiz yollar yüreği de eksik etmeden hayattaki sırlar ne ki insanın içinde saklı o gizem ve demir alan gemi Maşallah çok değerli hocam. varlığı Hasan amcanın bitimsiz niyazı emek ve alın teri güzel insanlara Allah dostlarına selam olsun selam olsun tüm saygımla selamlıyorum değerli hocam kıymetli ağabeyim
Tebessümler ve umut nasıl ki işinin ehli… Evet... Değerli şairem insanda yaşama azmi oluşturan, hayatı dolu dolu yaşatan , hem kendine hem de başkalarına faideli hale getiren iki büyük haslet vardır. Biri alçakgönüllüğün, kendisiyle barışıklığın dışa yansıması olan yüzdeki o masum tebessüm, diğeri ise her türlü zorluğu yenmenin, önüne dikilen manialar karşısında asla pes etmemenin göstergesi olan umut. içimiz kan ağlasa da kızılcık şerbeti içtik diyerek her türlü gamı, kederi, hüznü yüreğimizin en deruni yerine saklayıp bunu muhatabımıza belli etmeden ona mütebessim bir çehre ile yaklaşmak her babayiğitin karı değildir.İnsanları birbirine bağlayan en kıymetli harç yüzdeki tebessümdür.Allah Resülünün sav o mübarek yüzlerinden tebessüm asla eksik olmamıştır. Onun ümmeti olarak bizler de eksik etmeyelim.Asık bir surat, çatık bir kaş mıknatısın aynı kutbu gibi insanları kendimizden çok çok ötelere iter. Umut iç dünyamızın dışa açılan kapısı,hayal gücümüzün belki son uf...
İstanbul'u anlatmaya kelimeler yetmez derler... Ama siz o müthiş kelime arşivinizi öyle bir sergilemişsinki sözcükler İstanbulu ihata etmiş... Yüreğine sağlık dost şairem.