Çanakkale

                  ÇANAKKALE GEÇİLMEZ

Saldılar gemilerini, haykırdı boğazın mavi suları;

Dövüyordu her yeri, kalleş soysuzların,  topları,

Kudurmuş köpekleri, hırlayarak gösterdi dişlerini,

Gafiller, hiç hesaba katmadılar, Seyit Onbaşıları.

Mermi düşmeyen yer,  vurulmayan mevzi kalmadı;                           

Gelibolu'm, alkanlara bulandı, Anadolu'm ağladı,

Tek bir mermi bile atamadan,  şehit binlerce yiğit,

Canımız yandı cananlar, analar karalar bağladı.

Kaldırdı başını mevziden Seyidim, bakındı etrafına;

Hiç kimse kalmasa da, geçit vermeyecek münafığa,

Sırtlanlar çığlık atıp, tam kutlayacaktı zaferlerini,

Sırtladı koskoca top mermisini, sığınarak Yaradan'a. 

Anladılar geçemeyecekler, yaptılar haince plan;

Saldılar üzerlerine yüz binlerce kalleşi karadan,

Sardılar her yeri, salyalarını akıtmış köpekleri,

Sürüyle geldiler, Arıburnu'ndan, Anafartalar'dan.  

Sıra sıra dizildiler mevzilere, kahraman neferler;

Tekbir ses çıkıyordu ağızlarından, Allah-ü Ekber,

Elbiseleri yırtık, mermileri yok,  taktılar süngüleri,

Cesurca hücum ettiler düşmana,  imanları yeter.

Sırayla düştüler kara toprağa, arş-ı ala titredi;

Değil vatanlarını, bir karış toprak bile vermedi,

Yan yana, omuz omuza yatar, yakar yürekleri,

Onlar Mehmetçikler, Onlar Çanakkale Şehitleri.

                                      Kadir KÜÇÜKKARATAŞ