Anadolu Efsanesi

ANADOLU EFSANESİ

Oğuzlar sel olup akmış batıya,

Seferler yapılmış Anadolu’ya...

Dereler, çaylar, nehirler kurumuş.

Toprak ateş olmuş, her yer kavrulmuş.

Uzaktan görününce Kızılcahamam,

Komutan demiş ki: “Bu günlük tamam.”

Elinde bakracı yaşlı bir ana,

Ağır ağır gelmiş askerden yana.

Geçmiş susuz bir çeşmenin başına,

Bakraçtan ayranı dökmüş taşına.

Askerlere demiş: — İçin kuzular,

Bunda bir orduya yeter ayran var!

Kana kana içmiş bütün askerler,

Seyredermiş gökten bunu melekler.

Mataralar dolmuş, asker de kanmış,

Yaşlı ananın sesi yankılanmış:

— Doldurun kuzum, için yavrum,

İçmedik bir kimse kalmasın oğlum!..

Askerler demişler hep bir ağızdan:

— Allah razı olsun anamızdan.

Mataramız, kabımız dolu, ana dolu

Susuz kalmadı ki tek Allah kulu…

Adı “Urum” diye bilinen ülke,

“ANADOLU” olmuş o günden Türk’e.

Ahmet KARAASLAN (DEDEKORKUT38)

08/12/2002 –TALAS