Gece Ateşböceği Ve Ben

Geceye  uzanırken penceremden

Ateş böceklerini aranıyor gözlerim

Şifon bir yalnızlık uçuyor yüreğimden

Nereye değse yırtıla yırtıla  gidiyor

Dikmek istesen

Daha bir beliriyor çekilmiş iplikleri.

Artık bu vakit

Esas adamlar basıyor balkonları.

Gündüz vakti sıcaktan saklanan kuşları

Dinlemeye beliriyor gölgeler

Selamlar içten

Duyulmasa da uzaktan uzağa verilen

İkramlar bonkör

İki kadeh iki yıldız gibi parlıyor karşılıklı

İkisi de geçen günden alacaklı.

Yorgunluklar

Gökyüzüne serilmiş dinleniyor

Kayan yıldız herkesin şansı oluyor

Görenler görmeyenlere anlatmıyor asla o anı

Kadehler gibi

Mezelere katılıyor kayan yıldızın  eğri giden yanı.

Uykusu kaçtığı için oturmuyor bu insanlar balkonlarda

Gün gözünden yavaştan yapılan bir hazırlıkla

Gece endamlı beklendiği için yapılıyor.

Çünkü kendini anlayanlar

Anlaşılmayı beklemiyor başkaları tarafından.

Eski bir kitaptan

Satırlar iniyor kadehin dibine.

Bir dikişte acısıyla vuruyor işte

Geceden başka  bu fosil anları

Kim anlayabilir ki diye diye

Siliniyor göz pınarları.

Sonra bir ateşböceği

Konuverince elime

Sendeki ışığa hayran oluyorum yeniden

Sözlerimi aydınlatan

Sözlerine devriliyoruz

Gece

Ateşböeği

Ve

Ben

1 temmuz 2010 Muğla 00:50