Sanatın Mazini Yansıtan Mirat

SANATIN MAZİNİ YANSITAN MİRAT

Düzgün şiir oku, dil eğilmesin

Kibri bir kenara bırak durma ters

Varsın ekâbirler seni bilmesin

Aynaya bakmadan sakın verme ders

Dizende dizilen en latif uyak

Kulaklardan gönle ahenk damlatsın

Teman nehir olsun sen de su ol ak

Yananlar kendini o suya atsın

Gönül kırıp yâri etmeyip telef

Ayı, yıldızları anlat sus eyle

Sen ki şuaraya halis bir selef

Olduğuna göre iş mahsus eyle

Peygamberi değil edeceğin laf

Ehli kâmil duysa hoş diyecektir

Sevgiliye hasret, mahkûmlara af

Dile gelse herkes baş diyecektir

İroni yapmayı bırak ehline

Kırma hiç kimseyi, sövüp sayarak   

Uyma üne meyyal kalem cehline     

Güneş ol, doğuver ışın yayarak

Öncelikle kendi nefsini öldür

Kimselere karşı yaşatmadan kin

Bil ki öfke yoksa yüreğin göldür

Çık şu tabiata haykır velâkin…

Kendini anlatma bekle icazet

Arifler verirse ol hep şahane

Diz çök, talim eyle, sohbeti az et

Ustanın yanında bulma bahane

…

Edebin, ahlakın, kültürün özgün

Sanatın mazini yansıtan mirat

Ayağın, uyağın, redifin düzgün

Taklitten uzak dur, söze mana kat

Toprağın âdetin işler genine

Yüzyıllar boyunca verir ki şekil

Müdahale etme düşün sen yine

Sana has şiir yaz kenara çekil

Kulağa ve göze, ruha oradan...

Kalbinde demlendir sese dönüştür 

Müzikle bezeyip çıkar aradan

İşte bu, şiirde, beklenen düştür

Bazen abartılı bazen de fasih

Söylersin meramı gider melale

Örnek mi istersin al sana Rasih

Dağarcığın dolar rengârenk lâle