Heyelan

dağlarından geçerken unutulmuş bir kasabanın

kırık bir çiğ tanesi gibi sızıyordu içeri

saate baktım, "alkolün acıdan sızdığı vakitler..."

dedim

… uyandığımda bulut örtüsü dağılmıştı

yağmurun getirdiği gürültü ile birlikte

battaniyenin sıcaklığı arasında kalan

terk edilmiş bir adamdım artık

ne beklediğim bir telefon sesi

ne de içimdeki o heyecan

yağmurdan sonra her şeyi katıp gitti

yokluğundaki heyelan

mehmet gökhan damar