Temiz Yüzlü Çöpçü Kız

Küçük bir anımdan bahsetmek isterim. Beni çok etkiledi. Nasıl anlatsam bilemiyorum ama bir çöpçü kızla ilgili. Sadece iki kelime etti oysa ki. Ona para vermek istedim ve uzattım. Sağol abii dedi ama sesindeki acı üzüntü ya da her ne ise beni çok etkiledi, duygulandırdı o zaman. Yaptığı şeyi hiç yapmak istemediği belliydi. Zaten kim yapmak ister; yani çöpleri karıştırıp para edecek şeyleri araştırmayı kim ister. Pislik ve pis kokular. Elbette bunu anlıyoruz ama empatiyi üst düzeye çıkarırsak ve vicdanımızı dinlersek onların yaşadığı zor durumu anlayabiliriz. Bahsetmek istediğim bu değil. Aslında lafını söyleyiş şekli beni etkiledi. Verdiğim paraya sevinemiyordu bile. Yaşadığı cehennemden kurtulamıyacaktı birkaç bozuk para ile. Ve o temiz sesiyle dedikleri etkiledi beni. O da insan dedim her zamankinden daha fazla. Sevgi duydum belki biraz da. Yani onların yerinde biz de olabilirdik. Bu empatiyi derinlemesine yapıyor muyuz hayatın içinde. Yoksa klişe olarak hayal meyal mi algılıyoruz bunu? Üzerinde düşünmek lazım biraz.