Saramadığım Annem

Beni dünyaya getirmek için yıllarca beklemişsin
Ben geldim ve sen bırakıp gittin. 
Her şeye hasret kaldım,
Kollarında uyutup, yüreğine sarmalayıp severdin

Şimdi, bunlardan mahrumum anne.

Büyüdüğümde boynu bükük bakacağım çocukluk günlerime
Her çocuğun kaderi midir annesiz büyümek?

Cevap bulamıyorum anne.

Biliyor musun?
Babamı da çok seviyorum hem de ikimizin yerine
Ne olurdu sende olsaydın bizimle

Yanımızda canımızda,
Daha farklı bakmaz mıydım hayata, 
Kalbim daha farklı çarpmaz mıydı anne?

Ağladığımda yaslandığım en güvenli omuz olurdun

Karşılaştığım zorluklar ürkütmezdi beni

Bilirdim ki yanımda sen varsın,

Bıkıp usanmadan katlanırdın bana

Hayatın getirdiklerine, göğüs gererdik omuz omuza.

Seni Baba’ma her gün soruyorum
Anlat annemi diyorum,

Anlat bana!
Babam anlattıkça gözlerimi kapatıp masal gibi dinliyorum. 
Hiç görmemiş olsam da,

Görüyormuş gibi yanımda hissediyorum ve seni çok seviyorum. 
Melekler gibi yüzün yosun yeşili gözlerin, 
Altın gibi yüreğin varmış. 
Anladım ki bu güzellikleri senden almışım. 
Sana söz veriyorum annem, 
Yarım Kalan ne varsa ben tamamlayacağım

Güzel annem..
Benim yerime toprağı sardın kollarına, 
Benim yerime gülleri büyüttün bağrında, 
Benim yerime kefeni doladın bedenine, 
Sen hiç üzülme anne… 
İkimizin sevgisini kocaman yaşatacağım 
Küçücük yüreğimde. 

Annem yine rüyamdaydın dün gece
Uyuyormuş gibi yapıp kısık gözlerimle
İzledim seni saatlerce. 
Nefesini duydum kokunu çektim içime, 
Söylesem de kimse inanmaz ki, 
Ama ben seninleyim her gece. 

Biliyorum bu gece de geleceksin bana, 
Sarılacaksın doyamadığın kızına. 
Hediyeni bırakacağım avuçlarına, 
İçinde sevgi dolu yüreğim olacak! 
Seni, hiç ama hiç yalnız bırakmayacak. 

Benim yüreğim her seferinde

Senin sevginle çarpacak…

‘’Bana her gün anneler günü’’

Gamze YAĞMUR