Hicret Sıcağı

/ 

 

tabiri caizse

ki çoğu zaman caiz değildir menekşe

topal  sancılar içindeyim dizimde

yağmursuz sızılar

alınmayı bekler oldukları yerinde

 

kendi uçurumundan akan bir çift göz

nasıl bakıyorsa ela pencerede

özlemişsem oraya sığınmış kaç damla buğunu

havanın bir ısındığını bir soğuduğunu bilen

gündelik iç çekişlerinden masallar anlattığımız

hey gidi günler

den

 

çoğunu unuttuğumuz sözcüklerden tut da

öyle sevişin yaşamı

abartılması sokak seslerinin

köpeklerin furyası  böcekler

çimenlerin sulanması neyse

mayısın gülleri temmuzun sıcağı misalen

annesiz gerçekleşen son doğumu güneşin

yıldızların babasına açtığı kucağı

tabiri caizse çocuk

ki  çoğu zaman caiz değildir kendime

dizimde bir ağrı var alıngan

posta pulu çalınmış gönderildiği yerde

bizzat alınması gereken

 

önce sen atlamıştın üzerimden ebem kuşağı

sıra bende şimdi biraz eğil

trenleri okşayıp mahkum bulutlar içinde

yarı zamanlı sevilmiş körpe bedeninde

kadınlar

kırmadan susarlar sana

hep üzülmekten bitkin saçlarını topluyorlar

bir sonraki günün sabahına

onlar topluyorlar

ben değil

ler

 

süzülmeden diyorum söz et bana

al fistanlı dağlar

ve memleket

ve hasret biçen türküler

ve artık tütmeyen sevda ocağı

çoğu zaman dizimde ağlar tabiri rüyanın

senin rüyanın

tabii sen burada değildin ben ölürken

neresinden tutarsan tut kısa kalıyor çöp

öp sessizliğin karanlık gözünden öp

 

sevilmekten kastım bu değilken gölgeni bıraktım usulca

biraz sağında yemek masasında

nedeni bilinmeyen bir sarı açıyor çiçekler

pusula

hiç seçiyor yaşlanmış ruhum

ve ırgat gülüşler yüzüyor yüzümde

Allah”ın doksandokuz adını anıyorum kaç kere dua

ki çoğu zaman caiz değildir belki

karşısında günahtan duruşum

bilmiyorum

bilmiyorumla başlayan cümlelerim de pusuda

günün uzaması yakın

dilimde sancı  var topal /yakın

şiirlerler yazıyorum biliyorsun işte

 

 

 

 

 

/